Noni rośnie do dziś dziko na terenach Australii w niektórych tropikalnych regionach Afryki i Ameryki Południowej, na Wyspach Karaibskich, w Chinach, w Malezji, Indiach i Filipinach. Nigdzie nie jest ona systematycznie uprawiana. Noni rośnie jako zielony krzak lub wiecznie zielone drzewo od wysokości 3-7 metrów. Jego gałęzie są sztywne i twarde, liście ciemnozielone. Z białych kwiatów powstają perłowo białe owoce, które po dojrzeniu stają się zielone, a w końcowej fazie staja się zielonożółte. Są wtedy miękkie i mają zapach przejrzałego sera.
Niedojrzałe lub pół dojrzałe owoce można jeść na surowo, wysuszone lub ugotowane. W pełni dojrzałe charakteryzują się specyficznym zapachem i gorzkim smakiem i to wtedy właśnie zawierają bardzo dużo składników witalnych, są całkowicie nietrujące i lekkostrawne. Drzewo noni jest bardzo odporne na różne choroby i zjawiska atmosferyczne. Noni rodzi owoce cały czas w każdej porze roku. Na drzewie znajdują się zarówno niedojrzałe, pół dojrzałe jak i dojrzałe owoce, które mogą być zbierane 14 razy w roku. Dopóki roślina może się kąpać w promieniach słonecznych i nie jest wystawiana na zimny wiatr jest niezniszczalna.
